Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Η Ιθάκη μου είναι εδώ.

Της Χαιδως Μουστακη
Τα βήματα μου πειθαρχωντας υπάκουα στο κάλεσμα της καρδιάς αποτυπωνουν στο δρόμο της επιστροφής, ίχνη ανεξιτηλα από αναδρομές και μνήμες.. Στο εμπα του χωριού μου, στο Φιλωτι, η γνωστη και ατέρμονη αναζήτηση, εδω και μερονυχτα, της γνωστής εικόνας, φαντάζει τώρα στα μάτια μου στη στροφή του χωριού πίνακας δικορφος, παλλευκα σεμνοντυμενος, με πράσινες και πολύχρωμες ανοιξιάτικες πινελιές "θεοπνευστου "ζωγραφου.Και ξαφνικά συναντώ το γέλιο μου. Κουβεντιαζω με τα γονικα μου, τους φλυαρώ τα νέα μου. Ανυπόμονοι παλμοι ως το γιοφύρι. Ψίθυρος καλωσορίσματος το θρόισμα των φύλλων του πλάτανου. Η μορφή του μπαμπά στην πόρτα του καφενείου, στέκει εκεί. ενζωη και με καλεί. Πιο πάνω στο σιδερένιο πορτάκι η μαμά αναδευει και καλλωπιζει με επιδέξια κίνηση το σεμνό της κότσο να με υποδεχτεί. Σαν να μην έλλειψα ποτέ.. Αφήνω πράγματα και μπαγκάζια με
μνήμες. Τρέχω στο περβολι μας στο παιδικό μου ονειρικό φυτώριο χαράς, παιχνιδιού και παράδεισου. Κάτω από τη πλούσια χυμώδη μανταρινια μας!! Εκεί που στα πόδια της, απλωμένα, νωχελικα εκτιζα όνειρα και τα στόλιζα με καρπούς και πετουμενα!!Αντικρυ μου ο Αη Γιάννης.!! Ακλόνητος, Αγέρωχος, Μεγαλοπρεπος, Άγιος.Ζωντάνεψαν οι εικόνες!! Οι αγαπημένοι που λείπουν ενσαρκωθηκαν. Τα παιχνίδια μου στο φρεσκοσκαμμενο χώμα γίνονται αφή.. απτη ευτυχία.. Ζω.. Αναπνέω.. Χαμογελω.. Υπάρχω.. Στο χωριό μου στο περβολι μας, στην ανάσα της γνώριμης μυρωδιας από λεμονια, πορτοκαλιά, περήφανη μανταρινια. Λιοπεριχυτη η εικόνα μου και η ψυχή μου. Η Ιθάκη μου είναι εδώ. Το όνειρο μου δε με γέλασε!!!!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου