Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Λίγο πριν το φευγιό


Ένα κείμενο ψυχής απο  μια  γλυκιά  Φιλωτιτίσα  που μας άγγιξε και την ευχαριστουμε.
 Ο πινακας απο το παραθυρι μου ,σημερα ,φτανει στα ματια με αλλη οπτικη και ερμηνεια....χαμηλωμενοι τονοι και χρωματα .Μα πως ?Αφου το θεμα του ιδιο ειναι ..Κανω μια γυρα το βλεμμα μου .Το μπλε του ουρανου μου ιδιο .Οι κορφες γυρω στητες και σιγουρες .Η Γεφυρα αποκαμωμενη και χορτατη λεει να...
λουφαξει λιγο ,να ανασυνταξει δροσοσταλαχτες δυναμεις για του χρονου .Γαληνια εικονα . Λιγοτερες καλημερες απο απο τους ηχους των αυτοκινητων και ολα αρχιζουν να βρισκουν το ρυθμο που ανερωτητα διασαλευσαμε .Προς τι ,ομως , ο γνωστος εκεινος θλιμμενος σφιχτα δεμενος κομπος στο λαιμο ? Θα μου λειψουν ......ολα .Η σιγουρια των ανθρωπων στο χωριο μου .Η ζεστη καλημερα τους που τοσο μου ελειψε στον ανηλεη και τρομαγμενο κοσμο της πολης . Η θεα του πατρικου μου απεναντι .Οι λατρεμενες μορφες αγαπημενων που λειπουν ,η επιμελως φτιαχτη ψευδαισθηση στο παραθυρι της παρουσιας τους ..θα μου λειψει η ξεγνοιασια της ανοιχτης πορτας ,το χαμογελο το απολυτου γεμισματος συναισθηματων λιγο πριν κοιμηθω ..χωριο μου με ολα σου τα σκαμπανεβασματα σε αγαπω ......

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου